[Kill talk]

 

ผมเป็นเพื่อนกับคาโลมาตั้งสิบกว่าปีแล้วพึ่งจะเคยเห็นมันกระวนกระวายขนาดนี้เป็นครั้งแรก ทั้งเดินวนไปวนมา กุมขมับ ทำร้ายตัวเอง บ่นพึมพำ พูดคนเดียว แถมยังปล่อยตัวจนโทรม พูดได้เลยว่าเหมือนคนบ้า ส่วนสาเหตุนั้นก็ไม่ใช่ใครไหนอื่นนอกจากแม่ควีนเฟลิโอน่าที่นอนสลบด้วยฤทธิ์ยานอนหลับ
เนื่องจากว่ามันอาละวาดที่อยู่ดีๆตาของมันก็เกิดมองไม่เห็นเข้า!!!

 

เบื้องต้นพ่อหมอโอเดลคาดว่าเป็นยาพิษ ซึ่งตอนนี้กำลังตรวจสอบอยู่ว่าเป็นยาพิษชนิดไหนเพื่อที่จะหายาแก้พิษได้

 

จากการคาดการของโรมันคิดว่าเป็นฝีมือของพวกราชนิกูลของราชวงศ์คาโนวาล เพราะเมื่อคาโลขึ้นเป็นคิงของคาโนวาลแล้วแน่นอนว่ามันจะต้องให้เฟรินขึ้นเป็นควีน ซึ่งคนส่วนใหญ่เหมือนจะไม่ค่อยชอบใจนักที่ราชินีคนใหม่เป็นลูกครึ่งปีศาจ นั่นคือประเด็นแรก

 

ส่วนประเด็นที่สองแน่นอนว่าเมื่อแม่เจ้าประคุณขึ้นเป็นราชินีพอได้ทราบถึงกฏการคัดลือกรัชทายาทโดย
ให้สายเลือดเดียวกันมาสู้กันเองก็ยอมรับไม่ได้ เธอก็พยายามวิ่งเต้นหาแนวร่วมแก้ไขกฎมณเฑียรบาลข้อนี้(และอีกหลายๆข้อ) ซึ่งตามที่ผมได้ข่าวมาเห็นว่าใกล้จะสำเร็จแล้ว แต่แกนนำดันมาล้มป่วยแบบนี้ซะก่อนจึงเป็นอันต้องล่มไป

 

พอรู้ข่าวว่าเฟรินมันป่วยเท่านั้น ผมกับไอ้โรก็รีบเดินทางมาคาโยวาลทันที แล้วก็ได้พบกับสภาพของคาโลที่เป็นอย่างที่เห็น

 

“เอ่อ คาโล แกจะช่วยกรุณานั่งลงนิ่งๆสักพักได้ไหม” โรพูดดูเหมือนมันจะเริ่มตาลายเหมือนผมแล้วครับ

 

คาโลตวัดสายตมองมาทางผมกับโรอย่างเย็นชาก่อนจะยอมนั่งลงดีๆ แต่ก็ยังมิวายส่งไอเย็นออกมาเป็นระยะๆ

 

“ง่า คาโล” ผมว่าเสียงอ่อย “แกช่วยหยุดปล่อยน้ำแข็งหน่อยได้ไหมว่ะ”

 

คาโลหันมามองหน้าผมอีกครั้ง ก่อนที่มันจะหลับตาลงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน ดูเหมือนมันจะรู้ตัวแล้วว่าสภาพมันตอนนี้น่ะทุเรศแค่ไหน

 

ผ่านไปอีกสักครู่ใหญ่ หมอโอเดล(ชื่อนี้รึเปล่า ไม่แน่ใจ) ก็ลอยออกมา ไอ้คาโลมันผุดลุกขึ้นเดินปรู๊ดเดียวไปหาทันที มันคงร้อนใจมาก ส่วนผมกับโรก็รีบเดินตามไปติดๆ

 

พ่อหมอเทวดาเริ่มสาธยายอาการ ยาพิษ และยาถอนพิษ เท่าที่ฟังคร่าวๆก็พอจับใจความได้ว่า นี่เป็นยาพิษที่ค่อนข้างร้ายแรงชนิดหนึ่ง ไม่ทำให้ถึงตายแต่จะทรมานมาก มีชื่อเรียกว่า ยารารันทูล่า

 

คาที่โดนยาพิษชนิดนี้จะถูกช่วงชิงเอาประสาทสัมผัสทั้ง 5 ไปทีละอย่าง ภายในระยะเวลา 5 ปี เริ่มจากการมองเห็น การได้ยิน การรับรู้รส การได้กลิ่น และความรู้สึกทางกาย จนสุดท้ายก็จะกลายเป็นคนที่มีเพียงชีวิตแต่ไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย

 

คนส่วนมากแล้วมักจะฆ่าตัวตายตั้งแต่อาการระยะที่ 2 และ 3 ถ้าได้รับยาแก้ภายในสองสัปดาห์หลังจากโดนก็จะหายเป็นปกติ แต่ถ้าหลังจากนั้นไปแล้วต่อให้ได้รับยาแก้ก็จะไม่สามารถเรียกสิ่งที่สูญเสียไปแล้วคืนมาได้อีกเลย และถ้าผ่านไป 5 ปี คือสูญเสียประสาทสัมผัสทุกอย่างไปแล้ว ถึงตอนนั้ต่อให้มียาวิเศษเพียงใดมันก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป

 

สไหรับยาแก้พิษนั้นส่วนผสมของมันหาได้ไม่ยากเลย มีอยู่ทั่วไปบริเวณรอยต่อระหว่าเดมอส – เอเดน เพียงแต่ว่ากว่าจะเก็บได้ครบทั้งหมดก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 1 ปี

เพราะตัวยาหลักทั้ง 12 ตัวนั้นส่วนที่ใช้เป็นยาได้จะมีให้เก็บแค่ปีละครั้งเท่านั้น แถมแต่ละตัวยังออกไม่ซ้ำเดือนกันเลย เพราะอย่างนั้นถึงจะปรุงยาสำเร็จแต่เฟรินก็คงไม่สามารถมองเห็นได้อีก

 

พอได้ยินถึงตรงนี้แล้วผมนึกสงสานไอ้เฟรินมันขึ้นมาจับใจ สภาพของมันตอนโวยวายอาละวาดขว้างปาข้าวของมันดูน่าสงสารอย่างบอกไม่ถูก ผมไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น ผมอย่างเห็นมัยยิ้ม กวนประสาทใส่ หัวเราะอย่างร่าเริงเหมือนเก่ามากกว่า

 

แต่ปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางแก้ หมอเทวดาโอเดลก็เล่าต่อว่า เท่าที่รู้มามียาแก้พิษรารันทูล่าที่ปรุงสำเร็จแล้วอยู่ 3 ขวด และทั้ง 3 ขวดนั้นอยู่ที่ท่านจ้าเอวิเดสพ่อของไอ้เฟริน

 

พอถึงตรงนี้ไอ้โรมันขมวดคิ้วใหญ่เลย...เหอะๆ มันคงไม่ได้กำลังสงสัยใช่ไหมว่าท่านจ้าวเอวิเดสคือผู้วางยา...ส่วนคาโลตอนนี้มันเดินลิ่วๆไปถึงหน้าประตูแล้ว

 

“เฮ้ย คาโลแกจะไปไหน” ผมถาม มันตอบมาสั้นๆเหมือนเดิมว่า

 

“ไปเดมอส” 

 

พอได้ยินอย่างนั้นทั้งผมทั้งโรรีบวิ่งตามมันไปเลยครับ กว่าจะตามทันมันก็เดินมาถึงหน้าคอกมังกรแล้ว

 

“งี่เง่า แกนี่คิดซะบ้างสิ ข้าวของก็ไม่ได้เตรียม จะไปตายรึไง” ผมเปิดฉากด้วยการด่าใส่ทำเอาคิงผู้ยิ่งใหญ่หงอยไปเลยครับ ส่วนโรก็ยังขมวดคิ้วเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง...หวังว่าผมคงเดาผิดนะครับ

 

edit @ 2007/10/06 20:08:26