[Kalo talk]

แสงแดดที่ส่องแยงตาผมทำให้ผมต้องฝืนลืมตาตื่นขึ้น ผมพยายามยันตัวขึ้นนั่งด้วยความยากลำบาก แถมยังรู้สึกเหนื่อยอ่อนและไม่มีแรง เหตุการณ์เมื่อคืนปรากฏขึ้นในความคิด ผมรีบตลบผ้าห่มผ้าห่มขึ้นดูอย่างรวดเร็ว

ทุกอย่างปกติดีไม่มีร่องรอยหรือคราบอะไรแปลกๆ ร่างกายก็ไม่มีส่วนไหนเจ็บหรือเป็นอะไร เพียงแต่เหมือนไม่มีแรงเฉยๆ

...คงเป็นแค่ฝันไป...ผมคิด...ฝันบ้าๆนั่นทำเอาผมหมดแรง เป็นฝันที่ทุเรศเสียจริง...

ดูจากดวงอาทิตย์แล้วตอนนี้คงสายพอดู ผมรีบลุกขขึ้น แต่ทว่าทันทีที่สองเท้าแตะพื้น ตัวผมก็ทรุดฮวบลงไป ...มันเกิดอะไรขึ้น...ผมสงสัยอย่างมาก ความฝันนั้นตามารังควานผมอีกครั้ง แต่ผมก็ปัดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว

ตอนนี้ผมพบว่าคิลกับโรไม่อยู่ที่นี่เสียแล้ว ยาที่อยู่ในกระเป๋าก็หายไป ไอ้เจ้าคนแคระเขากวางนั่นก็บอกแต่ว่าให้ใจเย็นๆ...ใครมันจะไปทำได้เล่า...

ผมอยากจะรีบเอายากลับไปให้เฟรินใจจะขาด แต่นี่อะไรกันยาก็หาย ไอ้สองตัวนั่นก็หาย แย่ แย่ แย่ แย่ที่สุดเลย

ในตอนนั้นเองจ้าวปีศาจก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม ผมรีบเดินเข้าไปหาหมายจะถามสิ่งที่อยากรู้ แต่ท่านจ้าวก็เปิดปากพูดเสียก่อน

“อย่ากังวลไปคิงคาโล สหายของท่านทั้งสองได้เดินทางไปพร้อมกับยาก่อนแล้ว” 

ผมขมวดคิ้ว งงสิครับ ทำไมอยู่ดีๆไอ้เพื่อนสองหน่อของผมถึงหนีกลับไปก่อน...เอ๊ะ รึว่า................................พวกมันอยากสวีทกันระหว่างทางโดยไม่มีเราเป็นก.ข.ค. ว่ะ(กรำ คาโลรั่วแล้วลูก) ดูเหมือนจ้าวเอวิเดสจะรู้ทันความคิดผมเลยชิงเอ่ยขึ้นมาก่อน

“เมื่อเช้านี้ท่านปลุกอย่างไรก็ไม่ตื่น แถมยังตัวร้อน สหายของท่านก็กลัวจะชักช้าไม่ทันการจึงได้ล่วงหน้าไปก่อน” 

คิ้วผมยิ่งขมวดเป็นปมหนักเข้าไปอีก ดูสถานการณ์มันแปลกๆอย่างไรชอบกล ผมพยายามสงวนท่าทีเอาไว้ไม่ให้แสดงอาการออกมามาก

“ถ้าเช่นนั้นตอนนี้เรารู้สึกดีขึ้นแล้ว หากจะขอเอ่ยลา.............” คำพูดของผมชะงักค้างแค่นั้นเมื่ออีกฝ่ายพูดแทรกขึ้นมา

“ถ้าท่านจะกลับข้าก็ไม่ได้ห้าม เพียงแต่ตอนนี้ไม่มีมังกรที่พอจะใช้การได้เหลืออยู่เลย”

“แล้วมังกรของเราล่ะ”

“ก็สหายของท่านมีกันอยู่สองคน ขี่กันคนละตัวออกไปแล้ว”

พอถึงตรงนี้ผมไม่ใช่แค่รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆแล้วแต่ผมมั่นใจได้เลยว่าต้องมีแผนเล่นตลกอะไรแน่ๆ เพราะไอ้คิลมันขี่มังกรไม่เป็นแล้วจะเอาไปคนละตัวได้งยังไง อีกอย่างถึงคิลจะขี่เป็นแต่ผมรู้ว่ามันกับโรไม่ได้โง่ถึงขั้นที่จะเอามังกรไปคนละตัวโดยไม่เหลือให้ผมใช้เลย

ผมสบตามองไปยังดวงตาสีนิลที่ลุกโชนสำรวจตัวผมอย่างหิวกระหาย ดวงตานั้นฉายแววแสดงความต้องการออกมาอย่างเต็มที่ไม่มีปิดบังเล่นเอาผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว เข่าอ่อนจนแทบจะล้มไปตรงนั้นอยู่แล้ว

....นี่มันหมายความว่ายังไงกันนะ...